Autisme, bindingsangst en kwetsbaarheid

Autisme, bindingsangst en kwetsbaarheid

In de periode dat ik inzag dat ik bindingsangst had, zag ik een belangrijke overeenkomst met autisme: het afsluiten voor anderen dat ik deed. Ergens in mij zat angst en wantrouwen, en dat hield me tegen om werkelijk contact en nabijheid te ervaren. Ergens in mijn hechtingsproces had ik schade opgedaan; er zat een blokkade en dus was die op te lossen.

Toen ik besloot om dat proces aan te gaan kreeg ik van mijn vader opeens toevallig een boek over bindings- en verlatingsangst doorgegeven. Dat boek heeft veel bij me losgemaakt en inzicht gebracht. Een tijdje later kreeg ik van iemand anders een ander boek over hetzelfde onderwerp met veel praktische informatie en oefeningen. Dat heb ik met beide handen aangepakt. Het hele leven steunde me! Ook met een cursus Hartebloei waarin ik voor het eerst van mijn leven ervaarde dat mijn hart al heel is, ondanks de pijn die daar ook zat.

Ik leerde er om mijn hart open te houden en zo binnen, zo buiten: al mijn contacten kwamen in een ander licht te staan. Ik begon te zien welke mensen ‘warme’ contacten zijn en welke mensen moeite hebben met contact houden. Ik ben opgehouden om mijn best te doen om die ‘moeilijke’ contacten in stand te houden. En er kwamen mensen in mijn leven die wel veilig gehecht zijn en waarbij het makkelijk gaat. De bindingsangst is nog maar een fractie van wat het was, en ik weet zeker dat mijn vertrouwen in mezelf en in anderen straks 100% is.

Nu is dit natuurlijk mijn grootste les, en ik weet niet wat voor jou je grootste les of worsteling is in dit leven. Maar dit contact houden is één van de basismoeilijkheden van mensen met autisme. En tegelijkertijd één van de grote talenten! Want we zijn zo gevoelig dat we een groot vermogen hebben om onszelf en anderen aan te voelen en dus ook om ons bewust te zijn van wat zich allemaal in die verbinding afspeelt. En door het als levensles te zien kun je jezelf hierin ‘scholen’ en ontwikkelen, en kun je je blokkades opheffen zodat je enorme vermogen tot voelen en invoelen tot je beschikking komt.

Aan de buitenkant lijken we misschien heel kwetsbaar, maar daar zit juist een enorme kracht in verborgen. Een kracht die in deze harde wereld als minder wordt gezien, maar die zo nodig is om je heel en verbonden te voelen, ook met de zin van het leven. En diep van binnen zijn we ons allemaal wel ergens bewust van dit gemis.

Dit is de verborgen gave van autisme, en door deze te ontwikkelen kunnen we meer openheid, echtheid, warmte, betrokkenheid, kwetsbaarheid en liefde op deze planeet brengen. We zijn er niet voor niks en het is tijd dat we op onze waarde worden geschat. Maar pas als je jezelf voor vol aan gaat zien, gaan anderen dat ook doen. Dan ga je ook houden van je eigenheid, en ga je je behoeftes respecteren. En zie je hoe mooi je bent in al je kwetsbaarheid.

Back on Track

Goed nieuws! I’m back on track!

Deze weken is er zoveel in beweging.. en in één van de vorige blogs zei ik dat ik me niet meer met autisme bezig ging houden, maar puur met mijn reis naar ontwaken en verlichting.

Maar niets is minder waar. Het gaat namelijk nog steeds over autisme, alleen is me duidelijker geworden waar dat autisme thuis hoort: in mijn levensverhaal en niet in mijn identiteit. Het is iets wat zich soms laat zien, maar het is niet wie ik ben.

Hoe je naar jezelf kijkt, bepaalt namelijk hoe je bent. Kijk je naar jezelf als autist, en ben je vooral bezig met te kijken naar wat jou autistisch maakt, dan vergroot je dat en maak je dat tot werkelijkheid. Gedraag je je steeds autistischer.

Maar kijk je met een nieuwsgierige, open, geïnteresseerde houding naar jezelf, dan creëer je ruimte voor ontwikkeling en verandering. En word je dus minder autistisch.

Zit je in dualiteit, dan wil je het weten: ben je autistisch of niet.
Kijk je vanuit het idee dat alles één is, dan zie je dat het helemaal niet zo wart wit is. Je ziet hoe dingen elkaar beïnvloeden. En hoe je zelf invloed hebt op de realiteit, en deze dus schept. Heel interessant.

En dat is mijn reis, mijn levensverhaal: om er achter te komen hoe het werkelijk zit en wie ik werkelijk ben. En daar hoort zeker autisme bij, maar ook persoonlijke ontwikkeling, en de weg naar waarheid. Dat laatste is DE rode draad die door mijn leven loopt, en waar die naartoe leidt? Ik weet het niet, maar alleen al het volgen van die rode draad heeft me zoveel gebracht. En vanaf nu kun jij die draad met mij volgen want ik blijf mijn inzichten en ervaringen met jullie delen.

De foto hieronder is uit de nieuwste Els Live. Klik HIER om deze te bekijken.

Buikpijn

Ooh my..  het leven brengt me in een stroomversnelling.
En dat is niet altijd leuk.

Bij ‘toeval’ kreeg ik een paar weken geleden een lifecoach in de schoot geworpen.
Iets waar ik heel erg dankbaar voor ben. Maar ik verheugde me al in spanning.
Met Daan klikt het enorm, we resoneren helemaal met elkaar, delen dezelfde visie, zijn beiden positief en enthousiast. En.. we komen heel snel tot de kern.

Vanmorgen was het eerste echte coachgesprek en het werd al meteen duidelijk waar precies de pijn en de zelfsabotage zat. Ik ging meteen flink in proces. Ik heb er zelfs buikpijn van!

De foto hierboven heeft mijn moeder ooit genomen, toen ik boos en verdrietig was. Ik wilde helemaal niet op de foto, want ik voelde me rot. En dat is precies wat we zelf ook doen als we ons vervelend voelen: we kijken dan liever niet in de spiegel. Liever kijken we de andere kant op en wachten we tot de bui weer over is en we ons weer normaal voelen.

Maar ja, zo’n coach… die IS er nu eenmaal om me te confronteren met mezelf.
En dat gebeurde vanmorgen dus ook. En nu voel ik me weer net als dat kind in me. Gekwetst, boos, verdrietig. Bang om het niet goed te doen.

Die angst verlamt me nog steeds. Ik kom niet gauw tot ‘doen’, tot actie.
Nu ga ik dus mijn hele huis vol met briefjes hangen met Fuck it, gewoon DOEN! om me er aan te herinneren om tot actie over te gaan in plaats van te twijfelen, te piekeren en nergens toe te komen.

Al tijdens het gesprek voelde ik oud zeer, en ook flinke weerstand om dat aan te gaan. Liever rende ik hard weg. Maar ja, met een coach gaat dat dus niet. Mijn God wat ben ik blij dat ik nog even mag 🙂 het coachtraject duurt nog een paar maanden.

Liefst heb ik dit natuurlijk ook anders. Heb ik dat dingen me makkelijk afgaan, zodat ik de dag met een voldaan gevoel afsluit, in plaats van een knagend schuldgevoel.

Inmiddels heb ik al heel wat oude papieren opgeruimd, iets waar ik ook enorm tegenop zag.. en het voelt enorm goed om gewoon te gaan DOEN. Ik verheug me erop dat dit een nieuwe gewoonte van me is geworden, maar ik zie ook wel een beetje tegen het proces op.. maar ik weet: er zit niets anders op dan er gewoon in te gaan en in die spiegel te kijken.

Naast een coach in het DOEN heb ik ook een leraar in ZIJN, Ivo.
Hoe paradoxaal ook, ik verlang naar het bewustzijn en de Verlichting waar Ivo me in lesgeeft.
En tegelijk is daar de persoon, mijn ‘ikje’ dat worstelt met oude pijnstukken.
En dat bestaat allemaal naast elkaar, door elkaar heen. Een perfecte dans.

Els Live #8 gaat over dat ikje, en wie we werkelijk zijn. Ga naar Facebook om ‘m te zien.

De Waarheid


De foto hierboven nam ik een paar jaar geleden op een prachtige, mistige herfstochtend. Wat een magie. Gewoon betoverend, hoe de zon door de mist straalt. Tijdens die wandeling voelde ik verstilling en verwondering over het leven. Het had iets mystieks, dat bos gehuld in mist, en die zonnestralen daar doorheen.

Dat is sowieso altijd al iets geweest, die verwondering over het leven en de nieuwsgierigheid naar de magie achter het leven. Nieuwsgierigheid naar de diepere waarheid die in het gewone leven zo versluierd is dat we haar nauwelijks opmerken. Druk als we zijn in onze eigen gedachten, gewoontes en bezigheden. Alsof we opgesloten zitten, elk in zijn of haar eigen cocon van werkelijkheid. Op sommige momenten schijnt deze Waarheid even door, bijvoorbeeld als je in de ogen kijkt van een pasgeboren baby, bij een nieuwe liefde of in de aanwezigheid van iemand in de laatste dagen of uren van zijn leven. Of bij een spirituele leraar die in deze Waarheid leeft.

Ik heb vaak gezegd dat DE waarheid niet bestaat, en daarmee bedoel ik dat ieder de werkelijkheid weer anders ziet, gekleurd door de eigen ervaring, overtuigingen en waarneming. Maar tegelijk met dit, is er nog iets anders. En dat heeft te maken met die zon, die door de mist scheen, in dat bos. Er bestaat zoiets als de ultieme Waarheid. En er zijn tal van leraren die hierover vertellen, waaronder Eckhart Tolle in ‘De kracht van het NU’. Daar heb ik in mijn moeilijkste periode heel veel aan gehad.

Je zult misschien weten dat de titel van mijn boek ‘De waarheid over mijn autisme’ in een visioen tot me kwam, en daar staat ook het woord ‘Waarheid’ in. Waarheid is altijd een belangrijk woord, een belangrijke waarde voor me geweest. Eigenlijk ben ik mijn hele leven al op zoek geweest naar de waarheid. Mede daardoor kwam ik met mijn autisme ook verder, doordat ik steeds het grotere plaatje ontdekte, waar alle waarheden naast elkaar bestaan.

Door het schrijven van mijn boek ben ik ook gaan ondernemen, om mensen met autisme te helpen, dacht ik. Want mijn verhaal ging ten slotte over autisme. En dat gaat het ook, nog steeds. Maar als ik eerlijk ben, heb ik afgelopen week ontdekt dat de rode draad in mijn verhaal, en in mijn leven, over Waarheid gaat. Dat andere woord in de titel 🙂

Want mijn zelfonderzoek en ontdekkingen gingen verder… en verder…
En het leven bracht me een leraar die in deze Waarheid is, en door zijn tips, meditaties en oefeningen begin ik zelf af en toe een glimp van deze Waarheid op te vangen. Alsof de zon door de mist breekt, en eventjes alles Verlicht is! Deze ervaring slaat alles.. en is alles.. alles ook, waar ik altijd naar verlangde. Vanaf mijn vijftiende al, toen ik begon met mediteren.

En eerlijk, die Verlichting, die Waarheid is belangrijker voor me dan autisme, en mensen helpen met autisme. Natuurlijk kan ik met mijn ervaring en mijn boek ook mensen met autisme helpen, maar daar ligt de aandacht niet langer op. Het grotere plaatje van mijn leven laat zien dat Waarheid méér mijn ding is dan autisme. Niet meer vanuit beperkingen of problemen en wat daartegen te doen, maar ontdekkingen, openbaringen, verwondering en magie! Merk je het verschil?

En er is één ding dat ik weet: dat hoe meer ik weet, hoe minder ik weet (in de zin van plannen hebben hoe iets vorm krijgt). De dingen ontstaan gewoon, als ingeving, of omdat het leven het me brengt. Zo heb ik vorige week ‘toevallig’ een gratis lifecoach gekregen door naar een ingeving te luisteren. Pure magie! Nee, het is geen magie: zo werkt het leven als je met het leven mee stroomt. Niet met je eigen ‘ik wil’, maar vanuit een grotere ‘wil’ of ‘bedoeling’. En meestal ontdek je het waarom pas veel later, als je weer het grotere plaatje overziet.

Hoe mijn aanbod vorm gaat krijgen weet ik ook nog niet precies, maar de Hartebloei avonden gaan wel gewoon door, net als de individuele coaching. Ook ben ik gewoon elke donderdag om 10:00 live, alleen is nu de draad het zoeken naar, en ontdekken van Waarheid, in plaats van autisme. De Els Live over Waarheid staat op de Facebookpagina van Praktijk Merlijn. Daarin vertel ik hier meer over.

Acceptatie

Acceptatie

Acceptatie is de eerste stap om ruimte te maken voor ontwikkeling. Ik zie veel mensen met autisme vechten tegen hun problemen, of nog pijnlijker, tegen hun anders-zijn.

Hoe acceptatie in zijn werk gaat heb ik gisteravond nog eens ervaren toen ik mijn bril vergat voor een etentje en een prachtig concert waar ik met een groep vrienden heen ging, en waar ik al maanden naar uitkeek. Ik moest het doen met een flinke waas.

Dat deed me denken aan hoe ik mezelf ben gaan accepteren nadat ik de diagnose kreeg. Het viel me op dat er over acceptatie nauwelijks gepraat werd, laat staan over het innerlijke proces dat acceptatie is.

Want het is zo zonde om te blijven hangen in een kleinere, beperkte versie van jezelf. Sterker nog, de zogenaamde beperkingen op sociaal en communicatief vlak bestaan niet eens! Maar je kunt pas groeien als je de situatie eerst accepteert zoals die is. Met alle problemen die je ervaart.

Maar hoe doe je dat dan?
Acceptatie is ten eerste erkennen wat er is. Dat je het moeilijk vindt om aansluiting te krijgen bij anderen bijvoorbeeld. En ook dat dat pijn doet. En daar heb je moed voor nodig.
Ook die gevoelens en die pijn hebben jouw erkenning nodig. Zonder erkenning blijf je strijden tegen wat er is en blijf je strijden tegen jezelf. En die strijd kent alleen maar verliezers.

Pas als je bereid bent om de feiten, de realiteit met alle gedrag, gedachten en gevoelens, onder ogen te zien, kun je ook werkelijk zien wat er is.
En dat is meteen de tweede fase: je gaat zien wat er is.
Als je dat kunt doen zonder er strijd of verhalen aan te koppelen, ben je vrij.

Dat is ook het punt waarop je nieuwe mogelijkheden gaat zien, die je eerder niet kon zien doordat je hoofd vol was met commentaar, protest of je best doen om het goed te doen. In jou is ruimte voor groei!

Vanuit mijn eigen ervaring weet ik dat er heel veel meer mogelijk is en dat we helemaal niet beperkt zijn. Het werkt bij ons gewoon anders!

Van het etentje en het concert heb ik trouwens ontzettend genoten gisteravond 🙂

Op de Facebookpagina van Praktijk Merlijn staat trouwens de video waarop deze blog gebaseerd is: Els Live #6: Accepatie.

 

Toch wel

Gek maar waar.
Het (zelf)onderzoek naar wat autisme nu echt is, is nog lang niet afgelopen.
In mijn vorige mail was ik nog zo stellig dat ik niet meer autistisch was. Maar toch, er blijft ‘iets’ bijna ongrijpbaars wat me toch nog anders maakt dan mensen zonder autisme.

Het heeft niks te maken met de normale sociale omgang en communicatie, waar ik altijd zoveel problemen mee had, en waardoor ik sociale situaties niet meer aan durfde gaan. Dat is namelijk opgelost en ik red me nu prima. Tegenwoordig ga ik zelfs af en toe op bezoek omdat ik dan iets kan betekenen voor een ander, omdat ik me begaan voel met mensen.

Dat ‘iets’ heeft te maken met sociale spelletjes, verborgen agenda’s en politieke spelletjes die mensen met elkaar spelen. Daar heb ik zelf namelijk niks mee. Het komt niet in me op, en het zou me ook geen prettig gevoel geven om dingen te doen die niet kloppen. En op de één of andere manier vind ik het dus ook heel lastig om die ‘politiek’ tussen mensen te doorgronden.

Een voorbeeld: mijn dochter is vandaag 9 jaar geworden. Ze is al een tijdje aan het pre-puberen. Ze is bezig met sociale invloed uittesten en tegelijk wordt ze zich bewuster van zichzelf, en dat anderen haar op een bepaalde manier zien. Ze is af en toe opstandig, kan eindeloos discussiëren over kleinigheden en wil niet dat anderen haar huil-ogen zien.

Dat laatste heb ik natuurlijk ook. Ook al ben ik over de veertig, ik heb nog altijd last van jeugdpuistjes en ik grap altijd maar dat ik de eeuwige jeugd heb. Maar ondertussen is het wel vervelend als je weet dat je er één of meer hebt en je gaat op school helpen of je hebt een afspraak. Het staat toch onverzorgd.

Maar dat uittesten van mijn sociale macht daar heb ik dus he-le-maal niks mee. Maar mijn dochter vindt dat dus reuze interessant en op vakantie heeft ze dat flink uitgetest. Met het creëren van een geheim en een ‘clubje’ dat het geheim mocht weten wist ze kinderen aan zich te binden en te manipuleren. Daarbij moesten zoonlief en de dochter van een vriendin die mee was het ontgelden. Het zat nog iets ingewikkelder maar voor nu houd ik het hier even bij 😊

Dat er iets aan de hand was merkte ik aan de reacties van mijn zoon. Door zijn sterke rechtvaardigheidsgevoel sprong hij uit zijn vel omdat hij het geheim niet mocht weten. Aan tafel werd het een hele scène en ik kwam er maar niet uit hoe het zat. Ik had er hoofdpijn van en door de overprikkeling door die hele emotionele toestand aan tafel werd het er niet beter op. Eventjes voelde ik mezelf falen als moeder. Zoiets zou ik toch moeten doorzien zodat ik het kon corrigeren?

Pas nadat mijn vriendin (die lerares is op de basisschool) met onze kinderen had gepraat, en ik op mijn ‘geheime’ meditatieplekje in een boom tot rust was gekomen, kon ik alle stukjes van het verhaal aan elkaar puzzelen en snapte ik hoe het zat.

Daarna heb ik met mijn dochter gepraat en was het eigenlijk voorbij. De volgende dag zag ik weer het lieve en sociale meisje zoals ik haar ken. In een vertrouwelijk gesprekje bekende ze eerlijk dat het niet fijn had gevoeld om zo met anderen om te gaan, en dat ze liever gewoon aardig tegen iedereen was. Wat was ik opgelucht dat het maar een experiment was! Mijn dochter was een ervaring rijker, waardoor ze een levensles heeft geleerd: eerlijk duurt het langst!

Afgelopen week bekeek ik een video van Vera Helleman over autisme en het ontbreken van de ‘ik-referentie’ en die maakte me duidelijk dat mijn autisme toch niet over is, ook al zijn de problemen waardoor we autistisch genoemd worden wel voorbij.

Wat maakt ons dan autistisch?
Datgene wat ons onderscheidt van de meeste andere mensen is dat wij vanuit een heel andere laag voelen, ervaren en waarnemen. En als ons functioneren niet meer zo wordt vertroebeld en gestoord door trauma en persoonlijke issues, kunnen we heel helder waarnemen wat er is.

De vraag die me altijd heeft geboeid is: “Wie ben ik?”.
Na mijn diagnose werd dat uitgebreid met “Waar eindigt mijn autisme en waar begin ik dan?”
Op beide kon ik geen sluitend antwoord vinden.
Inmiddels is me duidelijk dat autisme zich afspeelt op de laag van wie we zijn als mens in een menselijk lichaam met alle bijbehorende kenmerken en condities.

Ook is me duidelijk dat wie ‘ik’ in essentie ben, niets te maken heeft met dat lichaam en die kenmerken en eigenschappen. En ik vind het meer dan ooit razend interessant om dat te onderzoeken. Misschien is het juist voor mensen met autisme wel heel goed te bevatten dat we dit lichaam niet zijn omdat we meer op die gevoelige, geestelijke of spirituele laag zijn afgesteld.

En ook daar heb ik werk van gemaakt: ik volgde een cursus Hartebloei om meer in het hart te zijn en vanuit essentie, gevoel en bezieling te leven en te werken. De oefeningen en meditaties hebben me de sleutel gegeven om in mijn hart te zijn en als je mijn boek gelezen hebt weet je dat het voor mij een grote ommekeer was om mijn hart te ervaren en de warmte, liefde en verbondenheid die dat met zich meebracht. En nu heb ik het gereedschap om dit bewust te gaan leven!

Na de cursus heb ik meteen de teacher cursus gedaan en natuurlijk wil ik dit graag met jullie delen! Want juist voor mensen met autisme maakt dit het verschil tussen het gevoel te moeten overleven, en het gevoel te leven en zin te hebben in het leven, en om te genieten van het leven. En het brengt nog veel meer, denk aan creativiteit, openheid, ruimte in je hoofd en vertrouwen.

Meer informatie over de Hartebloei avonden komt op de website te staan onder de link praktijkmerlijn.nl/hartebloei. Ze worden gegeven bij mij thuis in Velp, bij Arnhem. De data voor dit najaar zijn: woensdagavond 18 september, woensdagavond 23 september, woensdagavond 23 oktober, woensdagavond 20 november en woensdagavond 18 december. Jouw bijdrage is 15 euro voor één avond. Er is een maximum aantal plekken beschikbaar dus als je verzekerd wilt zijn van een plek, mail me dan op els@praktijkmerlijn.nl.

Verder ga ik elke donderdag om 10:00 een live online vragenuur houden op de Facebook en Instagram van Praktijk Merlijn. Mocht je nu al een vraag hebben, dan kun je die stellen door een mail te sturen naar els@praktijkmerlijn.nl. Tijdens de call kun je ook je vragen stellen maar die zijn dan wel zichtbaar voor anderen.

Morgenochtend is de eerste call, daar kun jij ook bij zijn!
Deze dingen en meer komen in de plaats van de Wake Up Call. Je ziet, ook ik ben mijn eigen koers nog aan het uitvinden en hoe kun je die beter vinden dan door uit te proberen wat werkt? Een beetje net als mijn dochter 😉

Ik wens jou ook veel zin om nieuwe dingen uit te proberen!

 

Hoogbegaafd of autisme?

Hoogbegaafd of autisme?

Sinds lange tijd heb ik weer zin om iets te delen met je.
Want het is stil. Heel stil.

Ook op Facebook post ik al een tijdje niks.
Het zat me niet lekker hoe ik bezig was. Te onpersoonlijk.
En vooral leek het op al die andere internet-ondernemers.
En als ik ergens een hekel aan heb, is het aan het populair-gehalte.
En aan alle verkoopmails.

De dingen die ik deelde kwamen niet helemaal vanuit mezelf.
En ook zelf bleef ik maar het gevoel hebben te ‘moeten’.
Moeite moeten doen. Mijn best moeten doen. Niet goed genoeg zijn.
Iets te moeten laten horen om bekend te worden, want mijn boodschap moet tenslotte de wereld in?

De vakantie bracht me onverwachts veel inzicht.
Vooral inzicht en de ervaring wat goed voor me is: rust, natuur, en zo weinig mogelijk online.
Connecten met fijne mensen, inspirerende boeken lezen, en allereerst goed voor mezelf zorgen.

Daardoor kreeg ik vanuit mezelf zin om dingen te doen.
Gewoon, omdat ik er blij van werd.
Dat was lang geleden!
En nu heb ik zin om jou te mailen.
Want er is nog meer gebeurd.

Voor mijn zoon Job las ik het boek ‘Hoogbegaafd’ van Tessa Kieboom.
Maar tijdens en na het lezen was ik zelf twee dagen in shock.
Dit ging ook over mij!

Was er dan een verkeerde diagnose gesteld?
Ik herkende ook dingen die niet bij het syndroom van Asperger hoorden, en wel bij hoogbegaafdheid.
En dat hoogbegaafdheid niet per se een IQ van 130 of hoger betekent was voor mij ook nieuw.
Ik heb op internet wel eens een testje gedaan en ik zit er wel tegenaan. Maar..

Wat me nog het meest verraste, was hoe hoogbegaafdheid in de kern werd omschreven: als een groter bewustzijn! Dit is EXACT de conclusie die ik voor mezelf had getrokken over mijn autisme!
Dat hoogbegaafden gedrag gaan vertonen dat sterk op het syndroom van Asperger en ADHD lijkt komt vaak voor. Daarom krijgen mensen ook ten onrechte zo’n label.
Aan de andere kant, ik heb me wel mijn hele leven autistisch gevoeld en ik voldeed precies aan de kenmerken van het syndroom van Asperger. Hoe kan het dan, dat de problemen die bij Asperger horen, nu vrijwel opgelost zijn?

Allerlei vragen schoten door me heen:
Hoe moest het dan verder met mijn missie?
Met mijn doelgroep?
Met mijn boek ‘De waarheid over mijn autisme’?
Bestaat autisme in de kern eigenlijk wel?

Toen alles na een paar dagen weer gezakt was, kwam ik tot dezelfde conclusie als daarvóór:
In wezen gaat het niet om autisme of welk label dan ook.
Het gaat om het bewustzijn van deze mensen en het feit dat dit niet (h)erkend wordt, waardoor ze problemen hebben gekregen en houden.
Ze zijn zichzelf kwijtgeraakt en verdwaald in het leven.

Ze voelen zich niet thuis, niet begrepen, een vreemde in deze wereld.
Ze blijven tegen dezelfde dingen aanlopen en vragen zich af of dit het nu is.
Stuk voor stuk voelen deze hoog bewuste mensen intuïtief aan dat er méér is.

Dat diepe besef blijft aan ze trekken.
Want het kan anders.
Met onszelf en met de wereld.

Het zit dus precies andersom.
Er is niets mis of verkeerd met je.
Het is deze wereld, waar mensen zo van zichzelf vervreemd zijn geraakt.
Daardoor heb je jezelf verlaten in ruil voor verwarring en vervreemding.
Juist door je gevoeligheid en je grote bewustzijn ben je hier extra vatbaar voor.
En nu is je verteld dat het aan jou ligt, dat je gestoord bent.

Het werkt dus ook precies andersom.
Het gaat niet om het herkennen van je problemen en ze vasthouden met een “zo zit het nu eenmaal bij mij want ik heb autisme/ADHD/HSP”.

Het gaat erom dat naar binnen durft te gaan en echt durft te kijken.
Dat je weer contact gaat maken met jezelf.
En dat je leert te vertrouwen op jezelf.

Als je blind gelooft wat er gezegd en geschreven is over wat er met je aan de hand zou zijn,
Dan geef je de macht aan anderen.
Maar in werkelijkheid is dat een keuze die je zelf maakt of hebt gemaakt.

Je hebt de vrijheid om zelf te onderzoeken hoe het bij jou zit.
Alleen jij hebt toegang tot jouw binnenwereld en kunt erachter komen hoe het precies zit.
Alleen jij kunt ervoor zorgen dat je als mens tot bloei komt.

Durf te geloven dat je perfect bent.
Durf te geloven dat het precies de bedoeling is dat je bent zoals je bent.
Durf jezelf als uitgangspunt te nemen.
Je hebt je leven in eigen hand.
Het is jouw leven!

Als je naar de binnenkant gaat en daar het werk doet, is alles mogelijk.
Dan kun je je ontwikkelen voorbij je stoutste dromen.
Ik had ook nooit gedacht dat ik mensen zo zou aanvoelen.
Dat ik me zo ruim in mijn hoofd kon voelen.
Zo vrij in mijn lijf.
Dat ik anderen en het leven zó diep kon doorzien en begrijpen.
Dat ik zo intens kon leven.
En vooral niet dat ik mijn dromen achterna zou gaan.

Dat kun jij ook. En dat gun ik je ook.

Wij zijn niet de vreemdelingen in deze wereld.
Wij zijn de verandering waar de wereld op wacht!
Wij zijn er om gevoel, diepte, bezieling, bewustzijn in deze wereld te brengen.
Een wereld waarin de mensen ver van zichzelf vervreemd zijn.

Waarom in problemen blijven denken als er ook oplossingen zijn?
Ik inspireer je graag met mijn webinar. De komende tijd ga ik ‘m vaker geven. Als je al op de maillijst staat, word je automatisch op de hoogte gehouden van de data. Dan hoef je je dus niet meer aan te melden. Sta je nog niet op de lijst, meld je dan aan om de gegevens te ontvangen.

En mijn boek, ‘De waarheid over mijn autisme’, ben ik aan het herschrijven.
Eindelijk is er een antwoord, een conclusie die het verhaal af maakt. De tekst wordt ook herzien en dan gaat het naar verschillende uitgevers om het in de boekhandel te krijgen.

Nu begrijp ik ook waarom ik dat in 2017 niet heb gedaan en het boek zelf gepubliceerd heb. Ik wilde niet langer wachten, ik had er ten slotte al 3 jaar over gedaan en dat vond ik wel lang genoeg. Maar ja, wat heeft mijn persoontje te vinden als er nog een ontwikkeling te gaan is?
Het boek zoals het nu is, is nog steeds verkrijgbaar.

En verder ga ik De Wake Up Call weer geven en ook een uitgebreide online training voor wie echt verder wil. Hoe en wat precies, daar broed ik nog even op.

Ik hoop dat het je goed gaat,

Voor nu een warme zomergroet,

                                                  Els

Wat weet jij?

De meeste hulpverleners weten wel wat autisme is.
Misschien denk jij dat ook te weten.

Maar wat weet je nou echt?
‘Weten’ bestaat vaak uit dingen die je gelezen, gezien en gehoord hebt.
Daar heb je een concept, een idee van in je hoofd.
En daarvan zie je een bevestiging aan de buitenkant.

Maar wat weet je nou echt?
Met echt bedoel ik: IS het ook echt..?

Kijk eens open en ontvankelijk naar iemand met autisme.
Zet je eigen beeld eens uit en laat de ander binnen.
Misschien zie je dan wel meer.

Luister eens echt als je wat vraagt.
Wees oprecht geïnteresseerd.
Zet je verhalen en antwoorden eens opzij en stel jezelf eens open.
Misschien hoor je dan wel meer.

Voel, ervaar eens hoe het echt voor je is.
Om echt in contact te zijn.

Zet je hart eens open en kom uit de hulpverlenersrol.
Ook dat is een verhaal.

Misschien dat je dat raakt.
Je openbreekt voor iets groters.
Iets groters dan wat je tot nog toe kende.

Echt zijn is ons grote goud.
Daar zijn we voor geboren.
Het is ons geschenk aan de wereld en aan jou.

Maar zolang we in een hokje worden gezet
Is er geen ruimte om open te bloeien.
We voelen dat die ruimte er niet is.
Want we voelen alles
En geven dat terug.

Nog vaker geloven we wat de ‘deskundigen’ tegen ons zeggen, over onszelf.
Zo blijven we in de selffulfilling prophecy van de beperking gevangen.

Zie dus wat er echt is.
En geef ons de ruimte.
Voor wie is dat de grootste uitdaging?

Autisme is zoveel meer dan je denkt.
Wie ogen heeft om te zien..
En wie oren heeft om te horen..

Het is tijd om de beperkende ideeën los te laten
En de grotere werkelijkheid te zien.

Durf jij?

PS. Je kunt nog meedoen aan de Wake Up Call. Een online programma waarin je de sleutel krijgt om uit de beperking te breken en je leven te veranderen.

Zelf kreeg ik in 2011 de diagnose en in 8 jaar veranderde ik mijn leven totaal. Ik voel me heel, heb onwijs groot inzicht in mezelf, anderen en het leven gekregen en de meeste problemen die bij mijn autisme hoorden zijn opgelost.

Met mijn ervaringen als healer en leraar geef ik nu mijn kennis door. Het is mijn missie om mensen met autisme te helpen om tot bloei te komen in wie ze werkelijk zijn.

#autisme #echt #uitdaging

Labels

Labels.
Meningen.
Aannames.
Alles wat we van onszelf vinden, moeten, denken.
Allemaal gedachten en die zetten ons vast.

De realiteit is plooibaar, vloeibaar.
Op kwantumniveau.
In de hogere dimensies.
In puur bewustzijn.

Mensen vinden dat ik autistisch ben.
Als ik mezelf ben en dingen teruggeef die niet kloppen.
Mensen plakken allerlei veronderstellingen op wat ik zeg.
Ik zie aannames, overtuigingen en meningen.
Die geef ik dan terug.

Er ontstaat discussie omdat ik dingen “letterlijk neem”.
Dat is dan het oordeel.
En het gevolg van mijn waarheid niet kunnen zien.
Van het zich niet kunnen verplaatsen in hoe ik de dingen zie.

Ik begrijp precies hoe mensen denken.
Maar zo denk ik niet.
Natuurlijk, ik heb ook aannames.
En overtuigingen.
En meningen.
Ik ben in die zin net zo mens.

Maar ik weet heel goed hoe het werkt.
Zelfreflectie is iets vanzelfsprekends voor mij.
Wie heeft er dan een beperking?

Ik hou ervan om op kwantumniveau te leven.
In een ruim bewustzijn te zijn.
Want dat is wie ik ben.
Dat besef trilt door elke vezel.

Mediteren deed ik al toen ik jong was.
Ik had nog geen besef.
Ik moest nog in mijn lichaam landen.
Dat gebeurde in de jaren na mijn diagnose.

Voor die tijd leefde ik in verwarring.
Zat ik volledig in mijn hoofd.
Nu ben ik aangekomen.
Zie ik het grote plaatje.
De puzzel is opgelost.

Ik mediteer nog steeds.
Vijf jaar geleden had ik mijn eerste eenheidservaring.
En kort geleden mijn eerste zelfrealisatie.
Dat besef trilt door elke vezel.

Het is maar net hoe je het ziet, en hoe je het kiest te zien.
Als je dat kunt, tenminste.

Het label autisme creëert een probleem dat er niet is als je echt met elkaar in dialoog gaat.
Als je beiden open staat voor wat je van elkaar kunt leren.
Dat laatste ontbreekt bij mensen die wel denken te weten hoe het zit.

Die mensen zijn
a. Mensen die zelf geen autisme hebben
of
b. Mensen met autisme die zichzelf niet kennen.
Beiden kunnen het niet weten.

Als je een goede schaker wilt worden, neem je ook geen advies aan van een puzzelaar.
Je gaat naar een grootmeester.

Mijn oproep voor als jij echt verder wilt komen met je autisme:

Kies bewust.
Luister naar de de juiste mensen.
Reach for the stars!

#autisme #asperger #wakeupcall #stoornis #groei #bewustzijn #beperking #zelfrealisatie #autismecoach #empathie

Eigenwijs

Eigenwijs noemen ze je.
Koppig. Of hardleers.

Maar eigenwijs zijn is ook een hele sterke eigenschap.
Het is heel krachtig.
En het kan je heel ver brengen.

Gister werd mijn auto gerepareerd.
En telkens als ik mijn automan zie moet ik aan mijn vader denken.

Mijn vader heeft geen diagnose maar heeft absoluut een vorm van autisme.
Hij heeft zijn huis helemaal zelf opgeknapt: timmerwerk, sanitair, water, elektra.
Het was jaren en jaren werk, maar nu heeft hij inkomsten van de verhuur van kamers.
Kun je nagaan wat hij allemaal met dat geld kan doen.

Ook de automan is ooit voor zichzelf begonnen.
Hij snapt alles van auto’s en als hij de auto maakt dan weet je dat het goed zit.
Woont met zijn vrouw in een landelijke omgeving, aan de rand van het bos.
Een plek waar veel mensen van dromen.

Zowel de automan als mijn vader hebben dingen gedaan die andere mensen niet doen.
Met logisch nadenken, doorzettingsvermogen en een flinke dosis eigenwijsheid zijn ze ver gekomen.
Gewoon, omdat ze zelf zijn gaan nadenken in plaats van te doen wat ‘normaal’ of ‘gemiddeld’ is.

Zelf ben ik ook eigenwijs geweest.
Ik nam het niet voor absolute waarheid aan dat ik een sociale en communicatieve beperking zou hebben. Ook al merkte ik dat bij mezelf.

Ik kon niet geloven dat ik, als weldenkend mens, met een goed hart en een goed ontwikkeld verstand, niet goed bij mij hoofd zou zijn.
Nu, 8 jaar later, ben ik vrij van deze beperkingen.

Ik ben mezelf oneindig dankbaar voor deze eigenwijsheid.
Nu is het mijn grootste wens om bekend te maken dat dit kan.
Om jou, en heel veel andere mensen met autisme te laten groeien.
Om zin te hebben in het leven en te schitteren in wie we zijn.

Wees eigenwijs.
Het kan je nog eens heel ver brengen!

PS. Dinsdag 7 mei start het online programma De Wake Up Call.

Je hebt al van alles gelezen en gehoord over autisme.
Misschien heb je ook hulp, maar toch kom je niet echt verder.

De woorden ‘stoornis’ en ‘beperking’ storen je mateloos.
Je bent niet ziek en ook niet dom. Je bent juist heel slim, daar ligt het niet aan.
Je weet dat er héél veel in je zit maar het komt er niet uit.
En je wilt graag weten hoe het écht zit.

De Wake Up Call gaat je ogen openen.
Je beseft dat de zogenaamde beperkingen op te lossen zijn.
Er is uitzicht op een betere toekomst.
Een toekomst waarin alles makkelijker gaat.
Je hebt zin om er voor te gaan.
Je bent niet gek of gestoord, je bent helemaal OK en juist bijzonder getalenteerd!

Als je eenmaal weet hoe het zit en je besluit je leven te veranderen, houdt NIETS je meer tegen.
Ben jij er klaar voor?
Als er iets in jou ‘JA’ zegt ben je er helemaal klaar voor.
Geef je hier op voor De Wake Up Call, het is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven!

Voor 47 euro krijg je 5 live bijeenkomsten op internet.
De prijs is nog zacht omdat ik nog pas begin met online lesgeven 🙂
We ontmoeten elkaar in de besloten Facebookgroep.
Daar zijn de live momenten en alle informatie die je verder nodig hebt.

Het kan zijn dat je nog twijfels hebt..
– Ik weet niet zeker of het wel iets voor me is.
Je krijgt informatie waardoor je blik verruimd wordt.
Als je helemaal tevreden bent met hoe alles gaat, dan raad ik het programma uiteraard af 😉
– 47 euro is best veel voor mij.
Als je van een uitkering moet rondkomen of op een andere manier weinig geld hebt, is het ook best een bedrag. Maar als je bedenkt dat je er 5 x een uur les voor krijgt is het nog geen tientje per keer!
– Het lukt me niet om bij de lessen te zijn, de data of tijden komen me niet uit.
De opnames blijven allemaal staan, je kunt ze op elk gewenst moment terugkijken.
– Ik heb geen Facebook.
Je kunt een account aanmaken onder een andere naam of een fantasienaam. Zo ben je voor anderen niet herkenbaar op Facebook, en je kunt je account altijd weer verwijderen of deactiveren na de training.
Wil je echt geen Facebook, dan moet je nog even geduld hebben. In de toekomst ga ik met een nieuwe website werken. Maar dan is de prijs waarschijnlijk wel iets hoger..